Robbert Keegel is vorige week dinsdag op 77-jarige leeftijd overleden, zo maakt zijn oud-werkgever Het Parool bekend. Hij werkte tot 1991 voor die krant, waarna hij als freelancer onder meer de kolommen vulde van Autovisie, Autoweek en Autokampioen. Hoewel als journalist veel breder actief, gold de auto als zijn favoriete onderwerp.
Afgelopen maand verloor Robbert Keegel zijn geliefde Sabine. Kort daarna kwam hij zelf met een coronabesmetting in het ziekenhuis terecht, zo valt te lezen in de necrologie van Patrick Meershoek. Hij karakteriseert Keegel als ‘een vaardige alleskunner’ die ruim vijftig jaar geleden diens allereerste autotest in Het Parool publiceerde. Over de Volkswagen 411 welteverstaan (zie foto). Zijn stijl was ‘bloemrijk en de inhoud voor de leek niet zelden mysterieus’, in de woorden van Meershoek.
Dat de definitie autojournalist eigenlijk te smal is, moge blijken uit zijn andere publicaties. Zo verdiepte hij zich in het Midden-Oosten en schreef een boek over de Zesdaagse Oorlog. Robbert Keegel is maandag in besloten kring gecremeerd op Zorgvlied.
0 reacties
Helaas was Het Parool niet bij machte het juiste geboortejaar van mijn overleden broer te achterhalen. Mijn broer werd geboren in 1943 (niet 1942) en stierf op 77-jarige (niet 78-jarige) leeftijd. Op herhaalde verzoeken tot rectificatie heb ik tot op heden geen antwoord ontvangen.
– Olivier Keegel
Geachte heer Keegel,
Ik heb het genoegen gehad 4 jaar met uw broer op de 1e Montessorischool in de Corellistraat te zitten van 1951-1955.Na het verlaten hebben wij een andere middelbare school bezocht ( Montessori Lyceum en Hervormd Lyceum) vlak bij elkaar maar mijlen ver in contacten) en is alle contact verdwenen. Wel heb ik nog bij een contact met de school wat foto’s gestuurd en misschien heb ik er zelfs nog een met uw broer als voetballer( wat hij niet was) maar je moet wel eens. Ik condoleer u met het verlies van uw broer aan wie ik altijd leuke herinneringen heb overgehouden. Met vriendelijke groeten
Beste meneer Keegel
Ik ben de glazenwasser geweest bij Meneer en Mevrouw en had een goede band met meneer Keegel, meneer en ik deelden de zelfde passie voor de f1. Ik had uw broer pas nog gesproken en vertelde mij dat zijn vrouw was overleden en dat meneer nu zelf in het ziekenhuis lag met corona. Dat meneer is overleden doet mij veel verdriet
Beste Dhr Keegel
Ik wens u heel veel sterkte met het verlies van u broer uw broer was een zeer vriendelijke man
Dirk van Delft
Beste Olivier, Ik heb het hier in ieder geval direct gecorrigeerd. Gecondoleerd met het verlies en sterkte deze moeilijke periode, Barend Luiting
Geachte heer Keegel,
gecondoleerd met het overlijden van uw broer. Ik hoorde het te laat, anders was ik zeker even naar de begrafenis gekomen, voor zover dat mogelijk was. Ik heb, werkzaam voor Wereld op Wielen en later Carros, veel met Robbert samengewerkt. Tijdens introducties reden we regelmatig samen, al was het maar omdat we elkaars rijstijl bovengemiddeld vonden. En we deelden de liefde voor de taal, waarover we tijdens lange autoritten veel spraken. Een gezamenlijke ergernis was wat we de ‘verhaaring’ noemden: het vrouwelijk maken van mannelijke woorden. Als in ‘Amsterdam en haar grachten’, ‘de gemeenteraad en haar besluiten’. Ik heb altijd onthouden hoe Robbert dat fraai verwoordde: “Hoe raar dat ook klinkt, het is ‘het damesblad en zijn lezers’.”
Waarvan akte.
Ik wens u veel sterkte, de komende tijd.
Guus Peters