Een bericht dat de afgelopen tijd bij mij is blijven hangen, heeft slechts heel zijdelings te maken met onze business al hangt het merk Michelin er wel aan vast. Chef-kok Benoît Violier nam de keuken van l’Hotel de Ville over nadat zijn voorganger overleed door een fietsongeluk. 

Het heeft zes maanden geduurd en vlak voor het bekend worden van de nieuwe ranking werd hij dood aangetroffen in zijn huis, waarbij zelfmoord werd vermoed. De combinatie van het steeds weer op topniveau presteren, misschien zelfs het vergeleken worden met de voorganger en dan een mogelijk verlies van die derde ster in het vooruitzicht? Je kunt niet in het hoofd kijken om te zien wat er speelde, maar intrigerend is het zeker. Vooral omdat de buitenwacht alleen de glamour ziet.

Hoe word je sterrenkok? Dat is vooral een kwestie van de goede verse producten, verrassende en pure combinaties van smaken bij een perfecte presentatie. En dat vervolgens: avond aan avond aan avond steeds weer. Topsport dus. Zodra de presentatie niet deugt of de hoeveelheid is ineens heel anders dan is het sterreneffect weg. Eigenlijk praat je al met al over marketing en die vervolgens heel consequent waarmaken.

En is dat niet precies waar het veelal misgaat in onze sector? Of het nu Belgische frieten in een puntzak zijn of het is een amuse in een sterrenrestaurant: de marketing zorgt dat je weet wat je krijgt en bepaalt tot op zekere hoogte ook de smaak. Een gebruikte Italiaanse auto in de merkshowroom smaakt anders dan diezelfde auto op het buitenterrein van de handelaar. Geen goed of slecht, juist passend bij de doelgroep mits goed uitgevoerd. De klantverwachting is immers een andere en dus de mag de benadering afwijken.

Het wordt pas ingewikkeld bij de aftersales. Nu iedereen zich massaal op de breedte van de aftersalesmarkt stort, van dealer tot universeel tot bandenspecialist, is een onderscheidende maar duidelijke boodschap essentieel. Buiten én binnen het bedrijf. De uitingen van een sterrenrestaurant moeten de gewekte verwachting op alle niveaus waarmaken en dat geldt ook voor de andere lagen van de horeca. Waarom doen we dat in de autobranche zo weinig consequent?