Alle wijsheid komt achteraf, ook bij de Ame-rikaanse verkiezingen van vorige maand. Zowel in de VS, als daarbuiten wist elke analist het zeker: Hilary Clinton wordt president van de Verenigde Staten. Schreeuwer Trump zou een smadelijke aftocht blazen.
Een grote groep vrouwen had afgesproken om de dag na de verkiezingen met ontbloot bovenlijf voor Trump Tower te staan met de middelvinger in de lucht om hem het verlies nog eens extra in te wrijven. Iedereen, op de republikeinse harde kern na, was dan ook verbijsterd toen de man met de rode stropdas en zijn karakteristieke kapsel als 45e president van de VS werd verkozen. Voor het eerst viel er iemand omhoog!
Hoe kan het dat alle opiniepeilers, ana-listen en talloze redacties er zo naast zaten? Aan doorwrochte analyses geen gebrek. Eén ding viel me op: de naam Peter Thiel. Of je de New York Times, de Süddeutsche Zeitung, The Financial Times of De Telegraaf opensloeg – overal kwam zijn naam naar boven. Thiel is lid van de board van Face-book, medeoprichter van PayPal, venture capitalist in Silicon Valley en schrijver van het boek Zero to one. Thiel blijkt een deel van de commu-nicatieve ruggengraat van Trump te zijn geweest. Hij is de man die the Donald wist te overtuigen om de lessen uit zijn boek (september 2014 en tweedehands voor acht dollar te koop via internet) te implementeren in de campagne. Thiel legde de basis voor de uitrol van de rode loper voor Trump naar het Witte Huis toen iedereen nog heel schamper deed over het feit dat hij zou meedoen aan de presidentsverkiezingen.
Volgens Thiel kun je beter met grof geschut risico’s nemen dan je punt proberen te maken in de marge. Thiel houdt niet van subtiel werk. We hebben allemaal kunnen ervaren dat Donald Trump hier goed naar geluisterd heeft. Het tweede principe van Thiel gaat over het maken van plannen. Hij verafschuwt de start-ups en techbedrijven die een strategisch plan achterwege laten om flexibel te kunnen blijven. Thiel stelt daartegenover dat je beter een slecht plan kan hebben waar je in gelooft. Dan heb je een richtsnoer. Trump riep maar wat, dacht iedereen. Achteraf blijkt het een masterplan uit de koker van Thiel dat zich richtte op de blanke middenklasse die door de crisis is verarmd. Een kiezersegment waar anderen hun vingers niet aan wilden branden. Maar zo kon Trump zich onderscheiden (derde principe) van de andere kandidaten. En de vierde regel van Thiel: verkoop jezelf, roep en sla om je heen. Maak continu je punt en zet alle communicatiemiddelen in. Dat was iets wat Trump graag deed. Wellicht dat u iets kan leren van die lessen, als u wilt winnen tenminste!
