In het actieve Nederlandse wagenpark behoort tegenwoordig een kwart van alle auto’s tot een merk binnen de Stellantis-portefeuille. Laten we de personenwagens buiten beschouwing en blikken we alleen op het segment lichte bedrijfswagens dan is het zelfs 28 procent.
Het is nog niet direct een merknaam die leeft bij eindconsumenten maar in onze bubbel van de automotive moet je toch wel zoeken naar mensen die de naam Stellantis voor het eerst horen. Doorvragen naar welke merken dan daaronder geschaard worden leidt niet altijd tot volledigheid. De bedrijfswebsite rept van liefst achttien merken, ik zou zelf uit het hoofd niet snel zo ver komen.
Deels komt dat door ons Nederlands perspectief, want niet alle merken worden hier daadwerkelijk officieel gevoerd. Zo zijn Vauxhall en Opel beide opgenomen in die lijst van achttien stuks. Het komt ook omdat aftersaleslijn Mopar als merk wordt gezien. En dan hebben we nog autoverhuurders Leasys en Free2move. Tsja, als we zo beginnen… Waar is dan webshop Mister Auto? Of het nieuwe Stellantis & You?
Leeuw vs Blitz
Goed, we concentreren ons in dit kader toch op ‘het blik’ en niet op de onderdelen. Met het toevoegen van Opel aan de waaiermerken kreeg de groep een nieuwe nummer één in ons wagenpark. De Leeuw is namelijk in ons land net iets minder vertegenwoordigd dan de Blitz: 710.000 om 727.000 stuks. Ook op modelniveau is Opel met afstand aanvoerder van de lijst. Opel pakt goud en zilver met de Corsa en Astra, het brons is voor Citroën met diens C1 en dan komt pas de Peugeot-versie van diezelfde auto. Let wel: het duo C1/107 is een stuk korter gebouwd dan de Corsa (dit jaar veertig geworden!)
Op merkniveau zijn Fiat, Alfa Romeo en Lancia samen nog wat kleiner dat Citroën. Het trio Chrysler, Dodge en Jeep moet het in ons land stellen zonder RAM als afzonderlijk gevoerd merk en telt net zo veel auto’s als Alfa alleen. Abarth wordt wel als merk opgevoerd maar staat niet als zodanig in de geraadpleegde parkdatabase van RDC. Een Abarth 124 of 500 heeft immers geen Fiat-logo’s meer op de auto, uitsluitend Schorpioenen. De kentekencard vertoont nog altijd Fiat als merk, de letters Abarth naar het veld Handelsbenaming verbannend.
In bedrijfswagenland (tot 3,5 ton GVW) is de Leeuw nog wel de koning van onze jungle, nipt onder de 85.000 stuks blijvend. Opel moet de tachtigduizend-grens eerst nog slechten. Het brons is dan voor Fiat met zo’n zestigduizend en Citroën volgt met 52.000. Dodge blijft onder tienduizend stuks en daarna is het gat weer groot tot Jeep en Chrysler.
Merkbeleid
Met dit soort omvangrijke merkportefeuilles denk ik toch ongemerkt terug aan conglomeraten als GM en British Leyland in de jaren zeventig. Laatstgenoemde is niet meer, GM heeft de merkportefeuille fors ingekrompen door merken te stoppen of te verkopen (waar Stellantis dan weer van profiteerde). Wat de plannen met die brede waaier zijn bij Stellantis blijft gissen, maar de beloofde rentree van Lancia wekt toch verwachtingen.
De stortvloed aan nieuwe (EV) merken vanuit het oosten staat bovendien haaks op de eerdere trend om kleinere automerken de nek om te draaien (zoals Plymouth uit de Mopar-stal verdween in 2001). Sterker, zoals Abarth een apart merk bij Fiat is kreeg Citroën DS en deed het voormalige Spaanse Fiat een vergelijkbare stap door Cupra als modelnaam van Seat los te weken naar een merkniveau. Met 5600 stuks is DS nog altijd een tandje kleiner dan Lancia (8932 stuks) in ons park. Probleem met dat laatste merk is wel dat er de laatste tijd niet veel meer bij komt, terwijl DS juist wel registreert.
Ten slotte even terug naar de ontbrekende aftersales-‘merken’ zoals Mister Auto of Stellantis & You (Distrigo). Kijk vooral eens naar de leeftijdsopbouw in ons park. De piek ligt ver buiten het traditionele beeld van het merkkanaal en ook daarna volgt nog een fors volume. Geen wonder dat de groep al jaren inzet op aftersalespotentieel met allerhande initiatieven voor na die eerste vier jaar.
