De meeste brancheorganisaties, zo niet allemaal, factureren hun lidmaatschapgelden aan het begin van het jaar voor het hele jaar. Inmiddels zijn dus de meeste rekeningen alweer betaald. Elk jaar vragen we ons weer af: waarvoor? Zeker nu we in autoland de afgelopen jaren duidelijk op de kleintjes moesten letten om überhaupt rond te komen. Het gevoel overheerst dat de kosten zodanig hoog zijn dat het niet direct iets oplevert.
Is dat werkelijk zo? Of zijn we niet in staat de werkzaamheden die een brancheorganisatie voor ons verzet in beeld te krijgen? Wie gaat er voor ons naar Den Haag, naar Brussel en maakt hiervan de vertaalslag? Als individueel bedrijf hebben we daar weinig te zoeken, laat staan dat er ook naar je geluisterd wordt. Neem daarbij de ‘onafhankelijkheid’ van een brancheorganisatie en je begrijpt dat een belangenbehartiger meer kans van slagen heeft dan het automotive individu. Schijn van onafhankelijkheid is veelal de sleutel van gesprekken met overheden, zowel in Den Haag als Brussel. Op het moment dat een merk/bedrijf, of verzameling hiervan, zich zou melden, is de informatie en ook de redenering gekleurd en dus onbetrouwbaar geworden.
Juist in het politieke veld heerst een overgevoeligheid voor individuele ondernemingen. Een groot aantal politici maakt geen afspraken zonder dat er een brancheorganisatie bij betrokken is. Juist het sluiten van convenanten, een typisch polderwerk, is beperkt tot brancheorganisaties. Dat hier een lang en geduld vergend lobbyproces aan vooraf gaat wordt vaak over het hoofd gezien.
Goede voorbeelden van lobbywerk met resultaat zijn: ARBO-regelgeving, groepsvrijstelling (BER), milieuconvenanten en -richtlijnen, exportvergunningen, modellenrecht, etc. Hier speelt vaak het omzetten van Europese Richtlijnen naar de Nederlandse kaders een hoofdrol. Men kan als brancheorganisatie onder specifi eke voorwaarden – representativiteitsbeginselen – een collectieve arbeidsvoorwaarde organiseren en vervolgens algemeen bindend laten verklaren. Natuurlijk kan dit ook als individuele onderneming, door dispensatie te verkrijgen met aanzienlijk hogere kosten. Dergelijke afspraken leiden vaak tot andere sociaalmaatschappelijke initiatieven zoals bijvoorbeeld het organiseren van oudedagsvoorziening of opleidingsstructuren. Kortom, een branchevereniging kost geld, maar levert aanzienlijk meer op.
Vergeet nooit dat een collectief als verzameling individuen altijd sterker is. Een potlood doormidden breken lukt wel, maar probeer het eens met een bundeltje? Het gaat om wat een brancheorganisatie bindt en niet om wat een brancheorganisatie scheidt. Dit betekent wel dat de factuur betalen niet voldoende is, je zult ook tijd moeten investeren. Laat jezelf horen op regiobijeenkomsten en/of jaarvergaderingen. Zin of géén zin, jouw stem telt!
