De Nederlandse autobranche wil ADAS opnemen in de apk, op voorwaarde dat het testen van deze veiligheidsvoorzieningen haalbaar, meetbaar en controleerbaar is. Dat blijkt uit een serie interviews met verschillende partijen in de sector.

De gesprekken vonden eind vorig jaar plaats, in opdracht van Rijkswaterstaat, door HAN Automotive Research in samenwerking met V-tron. Dat de resultaten nu pas naar buiten komen, komt volgens de onderzoekers doordat het ministerie van IenW pas begin september toestemming gaf.

Chassisnummer

Om praktische redenen beperkten de onderzoekers zich tot de vier, op dit moment meest gangbare ADAS-varianten: Adaptive Cruise Control (ACC), Advanced Emergency, Braking System (AEBS), Lane Departure Warning (LDW) en Blind Spot Detection (BSD). Deze bevinden zich pas in een beperkt aantal auto’s (10-15 procent van het Nederlandse wagenpark). De verwachte ingroei van de systemen is circa 4 procent per jaar. Gelet op die gestage toename zullen keurmeesters, zeggen de geïnterviewde partijen, de beschikking moeten hebben over een database met op chassisnummer de (geactiveerde) ADAS bij aflevering van een voertuig.

Register

De voorkeur gaat uit naar een openbaar ADAS-register, beheerd door de RDW. Ook zou zo’n overzicht moeten werken volgens een standaardisatie van benamingen en functies. Momenteel ontbreekt die, waardoor gelijkwaardig functionerende systemen verschillende “vaak commercieel ingegeven” namen dragen, aldus het rapport. Het omgekeerde gebeurt overigens ook: identieke benamingen, zelfs binnen een merk of type auto, maar verschillende functionaliteiten. Vermelding in de database van dit soort afwijkingen van de standaard vinden de gesprekspartners dan ook een waardevolle toevoeging in de database. Maar: het realiseren van die wens “lijkt commercieel zeer moeilijk haalbaar”, stelt het rapport.

Branche-erkenning

Bij de geïnterviewde partijen bestaat weinig enthousiasme voor de invoering van een branche-erkenning voor bedrijven die ADAS repareren. Commercieel kan het interessant zijn, maar dit aspect weegt onvoldoende op tegen de bijbehorende kostenverhoging om het op te zetten en de onduidelijkheid naar de markt. Ook hebben brancheorganisaties, vooral in schadeherstel, al voorschriften die zorgen voor een specifieke erkenning. Merkorganisaties hanteren eenzelfde standpunt ten aanzien van hun dealernetwerk. Er is evenmin behoefte aan een apart certificaat voor ADAS-herstellers. De stapeling van erkenningen en de kosten voor bedrijven worden als belangrijkste redenen genoemd. ‘Nee’ was ook het antwoord op de vraag of de reparatie van ADAS steekproefsgewijs zou moeten worden gecontroleerd. Partijen zien geen toegevoegde waarde in zo’n maatregel.

Verzekeraars

Het rapport meldt dat verzekeraars aanvankelijk terughoudend waren met vergoeding van de – vaak dure – ADAS-reparaties. Hierin is een kentering gekomen. “Men accepteert nu in de meeste gevallen het oordeel van het herstelbedrijf. Reparatie is, ondanks de soms hoge prijzen van deze onderdelen, niet aan de orde. Ultrasoon sensoren, radars, lidars en (stereo) camera’s zijn technisch te complex en het risico van onjuiste reparatie is te groot om dit in de huidige markt verantwoord uit te voeren.” Mogelijk komt hierin verandering zodra vanaf 2022 op grond van Europees beleid auto’s elf verplichte veiligheidssystemen aan boord moeten hebben. Die verplichting kan van grote invloed zijn op de ingroei van het ADAS in het wagenpark en de beschikbaarheid van trainingen voor autotechnici. Een eventuele opname in de apk zal dit laatste nog verder versterken.

Imago

De onderzoekers melden verder dat auto- of schadeherstelbedrijven in principe niet accepteren dat een voertuig vertrekt zonder een naar behoren functionerend ADAS. Weigert de eigenaar van het voertuig reparatie of vervanging van een sensor, dan volgt eerst een goed gesprek. Is de klant dan nog steeds net overtuigd, dan vergoeden sommige automerken de reparatie zelf, om imagoschade te voorkomen. Anderen laten de klant een verklaring ondertekenen dat hij besloten heeft van de reparatie af te zien. Het potentiële risico van een schadeclaim voor een niet uitgevoerde reparatie hoopt men hiermee te voorkomen.