Vishal Durgaram is een petrol head van 45 jaar oud die opgroeide in de jaren ’80, ’90 en ’00. Niet heel verwonderlijk dus dat auto’s uit deze decennia zijn voorkeur genieten. Om zijn passie te delen startte Vishal onlangs zijn eigen YouTube-kanaal ‘Youngtimer Talk’ waarmee hij een welverdiend podium biedt aan de pure, analoge rijdersauto’s uit die tijd. “Ongekend rijplezier is juíst te vinden in het bereikbare segment waar mijn generatie mee opgroeide.”
De absolute basis voor zijn autoliefde ligt in Vishals kindertijd. Hij oogt dan ook als een kind zo blij als we rondlopen langs wat parels van ‘Mister Youngtimer’ Marco Hof, in diens Amstelveense snoepwinkel. Vishal mocht de locatie kiezen voor dit interview en gelijk noemde hij de naam van Hof. Tijdens een kop koffie steekt hij van wal: “In mijn jonge jaren was mijn vader best wel een autoliefhebber, maar hij handelde strikt vanuit budgettaire overwegingen. Zijn eerste auto was een Datsun 120Y waar ik geen warme herinneringen aan heb, ik vond dat toen al een saaie auto. Ik trok op jonge leeftijd al een belangrijke conclusie: ik zou zelf nooit concessies doen als het op autorijden aankomt. Na een bescheiden Mazda 323 kocht ik als 19-jarige mijn eerste echte rijdersauto: een BMW E34 525i, mét 6-cilinder. Toen ik daarvan had geproefd was het hek definitief van de dam.”
Te kwetsbaar
Vishal vervolgt: “In de decennia die volgden, bezat ik zeker 200 privéauto’s. Hieronder bevonden zich alleen al 20 tot 30 BMW’s. Ik typeer mezelf graag als een liefhebber van minimaal 6 cilinders en achterwielaandrijving. Emotie en rijbeleving staan voor mij altijd voorop. Toch schiet die hang naar de perfecte auto soms zijn doel voorbij. Zo bezat ik ooit een beeldschone, volledig gerestaureerde Ford Mustang Fastback uit 1965. De auto leverde dankzij een nieuw opgebouwde V8 zo’n 300 pk, maar hij bleek simpelweg te mooi en te kwetsbaar. Ik betrapte mezelf erop dat ik bij het minste spatje regen in paniek raakte en urenlang de lak stond af te zemen. De ontspannen lol verdween volledig en dus was verkopen de enige juiste beslissing.”
Rauwe rijervaring
“Van moderne, razendsnelle auto’s loop ik evenmin warm. Toen mijn vrouw haar BMW 435i cabriolet, voor meer ruimte, inruilde voor een Porsche Macan Turbo, bood deze SUV mij geen spatje rijplezier. De drang naar een rauwe rijervaring bracht mij uiteindelijk terug naar de basis: een BMW E46 330i cabriolet. Deze aankoop veranderde alles. De auto bood mij exact de perfecte combinatie van analoge techniek, de onmiskenbare geur van geurig BMW-leer en een heerlijk stuurgevoel. Ongekend rijplezier is juíst te vinden in het bereikbare segment waar mijn generatie mee opgroeide. Hier komt bij, omdat het geen onbetaalbaar museumstuk betreft, geniet ik er ook nog eens stressvrij van. Schijnt de zon, dan gaat het dak direct open. Wordt de auto vies, dan rijd ik hem zonder schuldgevoel door de wasstraat. Het is pure lol voor een zachte prijs. Tijdens ritten in de E46 ontstond het idee om mijn enthousiasme vast te leggen. Ik merkte dat het internet overspoeld wordt met video’s over supercars of klassiekers. Het bereikbare – en leuke! – segment daartussen, blijft zwaar onderbelicht. Met Youngtimer Talk vul ik precies die leegte. Ik wil aan de kijker bewijzen dat je echt geen auto van een ton hoeft te bezitten om maximaal te genieten.”
Onuitwisbare indruk
Kijkers van Youngtimer Talk kunnen de komende tijd nog best wat verwachten. Ik werk momenteel vol overgave aan een spannend, nieuw project: de opbouw van een Porsche 924S, getransformeerd naar een Carrera GT. Met unieke carbondelen, een race-interieur en een volledig nieuw opgebouwde 3-liter motor en transmissie uit een Porsche 944 S2, creëer ik een gebalanceerde transaxle-racer. Dit fascinerende opbouwproces vormt het ideale tweede grote item voor mijn kanaal. Ondanks deze mooie projecten blijft er voor mij nog één ultieme wens over. Ik droom al sinds een vakantie naar Suriname in 1998, van een imposante Mercedes-Benz W140, een S-klasse dus. Mijn oom reed ooit een 350 Turbo Diesel. De immense armsteun, de magische uitschuifbare parkeerstokjes in de spatborden achter én de pure dominantie van het model – liefkozend ‘Helmut’ genaamd – naar voormalig Bondskanselier Helmut Kohl, die met deze auto reed, lieten een onuitwisbare indruk op mij achter. Een metallic rode 300 SE in Portugal lonkt momenteel hevig naar me.” Marco Hof slaat de spijker op zijn kop wanneer hij gortdroog en met een vette knipoog over deze S-klasse zegt: ‘In de basis kan een mens niet zonder W140’.
