‘Schilderen is emotie’

Iemand zei ooit tegen Freddy Gijsberts (58) ‘dat zijn ogen verf uitstralen’. Iets wat misschien vreemd klinkt, maar de training & technical support manager van PPG Industries, begrijpt maar al te goed wat diegene ermee bedoelde. “Ik ben geboren in de verf.”

Verf is altijd zijn passie geweest, van kleins af aan: “Als ik op het schoolplein kwam dan spraken de jongens in de witte stofjassen me heel erg aan. Die blauwe overalls en de timmermannen, daar had ik nooit echt iets mee, dat was niks voor mij. Vanaf de eerste week wist ik al dat ik de richting schilderen op wilde.” Thuis schilderde hij al naambordjes voor familieleden, daar was hij dag en nacht mee bezig. “En ja, op de technische school werd ik enorm gestimuleerd door een schilderleraar. Na de reguliere lessen ging ik vaak met hem mee om mooie dingen te schilderen. Het decor-schilderen trok me toen al. Het is er alleen niet van gekomen; mijn ouders motiveerden mij juist om te gaan werken. En dat heb ik gedaan. Tijdens mijn werk heb ik altijd wel bijgeleerd en ben ik na mijn diensttijd vakdiploma’s gaan halen. Uiteindelijk ben ik vrij jong begonnen als reclameschilder bij een autospuitbedrijf annex schildersbedrijf in Zutphen. Maar goed, het reclamewerk werd minder en minder, de plakletters waren in opkomst en dus ging ik meer schuren en spuiten.”

Kippenvel

De introductie van autocryl, een tweecomponentenlak, deed zijn intrede en een oudere collega van Gijsberts kon daarmee niet goed overweg. Gijsberts: “Ik was een jaar of zestien en werd op cursus gestuurd om me die techniek eigen te maken. Binnen een jaar stond ik alles al te spuiten. ‘s Avonds deed ik veel spuitwerk in een oud schuurtje, ik vond het leuk om auto’s op te knappen en mooi te maken. Daar leerde ik vreselijk veel van. Tja, en wat je zelf thuis fout doet wil je bij je werkgever natuurlijk niet fout doen! Als ik eens een klein lakfoutje maakte, dan werkte ik in de pauzes door zodat niemand het in de gaten had, want zoiets wil je niet laten weten. Dan vond ik mezelf een koekenbakker omdat ik me niet aan de wetten van de lakken had gehouden. Ik zal nooit vergeten dat er eens een groenteman was met een gloednieuwe truck. Hij wilde hem gespoten hebben met afbeeldingen van groente- en fruitkisten van de veiling. Of ik dat kon? Ik maakte een proefje en hij was meteen enthousiast. De leverancier van de verven had dat gezien en tipte me om in Duitsland op cursus te gaan bij een designschool.”  

‘Mijn vrouw zei al vroeg: Freddy, jij moet bij een lakfabrikant gaan werken.’

  Dat deed Gijsberts. “De andere cursisten waren volop aan het airbrushen en ik was alleen maar aan het tekenen. Ik wilde bepaalde tekentechnieken leren om makkelijk iets na te tekenen, diepte er in aan te brengen. Als je een auto kunt spuiten, dan kun je ook airbrushen. Het is feitelijk dezelfde spuittechniek alleen met een groter spuitpistool. Gaandeweg ben ik begonnen met het namaken van kinderportretjes van een klein fotootje. Daar raakte ik enorm door gemotiveerd. Een ander mooi moment was het airbrushen van een motorkap in 1994. Daar moesten de portretten van de twee dochters van een klant op komen. Uiteindelijk is die klus erg goed gelukt, want de meiden leken sprekend. Ik kreeg er zelf kippenvel van toen ik de meisjes in levende lijve zag! Zoiets kan me nu nog emotioneren. Niet zo vreemd, want schilderen ís in mijn optiek emotie.”

Fijne kneepjes

“Momenteel staat het schilder- en spuitwerk op een laag pitje, maar het kan maar zo aantrekken. Mijn eerste kleinkind is onlangs geboren en dus is er weer voldoende inspiratie natuurlijk. Er was een periode dat mijn vrouw iets moois zag en vroeg of ik dat wilde naschilderen. Dat deed ik dan en het meeste hangt nog aan de muren bij ons thuis. De familie zag dat en kwam vervolgens ook met iets aan, zo gaat dat. Er zijn nog weleens momenten dat mijn vingers weer erg jeuken. Ik ben geen kunstenaar die uit zijn eigen creativiteit iets moois neerzet op het doek, ik schilder vooral graag mooie dingen na. Allemaal met dank aan die leraar die me meenam en me de fijne kneepjes leerde. Mijn vrouw zei al vroeg: Freddy, jij moet bij een lakfabrikant gaan werken. Je hebt zo veel kennis van lak en verf, daar moet je meer mee doen. Schilderen en airbrushen, ik doe het allebei even graag. Het grappige is dat spuiters die willen leren airbrushen, vaak betere vaklieden worden.”

Gevoelswerk

In autospuiten zit volgens Gijsberts heel veel gevoel. “Een goede spuiter weet oud en nieuw naadloos in elkaar te laten overlopen. Het is en blijft gevoelswerk. Als mensen een airbrush-cursus doen, krijgen ze meer kennis van kleur – ze gaan kleuren mengen tijdens zo’n cursus, ze zien wat kleuren doen. En het gevoel om die colorflow in het werk te krijgen. Dat is met spuiten ook zo. Soms moet je dekkend en soms moet je transparant spuiten voor een onzichtbare reparatie. Heel veel spuiters hebben daarmee moeite. Een spuiter moet vooral heel netjes zijn, als ik in een spuiterij kom waar de vlekken op de muren zitten en de weegschaal vol ligt met verf, dan zegt dat wel iets over iemand. Wil je klanten ook meenemen je spuitruimte in, dan haal je dat niet in je hoofd. Het mooiste vond ik altijd als mensen dachten: Wauw, hier werkt een echte vakidioot.”

BINNEN KANTOORUREN Als training & technical support manager maakt Freddy Gijsberts lange dagen. Hij zit door de hele Benelux voor zijn werkgever PPG. PPG Industries is wereldwijd leverancier van verven, coatings, chemicaliën, optische producten, ‘specialty materials’, glas en glasvezel. Het bedrijf werd opgericht in 1883, heeft het hoofdkantoor in Pittsburgh en opereert wereldwijd in meer dan zeventig landen. De onderneming heeft de vooraanstaande positie in de schadeherstelmarkt bereikt door het ontwikkelen van innovatieve producten en het bieden van een uitstekende service.

Mike Raanhuis

Mike Tekst & Beeld schrijft, interviewt en fotografeert. Het portfolio is breed en diep, van portret tot reisreportage en bedrijfsprofiel. Voor Aftersales Magazine is hij het gezicht achter de rubriek 'Buiten Kantooruren'.

Van Mike Raanhuis zijn er nog 66 artikelen verschenen. Meest recente artikelen van Mike Raanhuis