Groene puntjes

“Papa, er zitten groene puntjes op je tong.” Mijn dochter van tweeëneenhalf heeft sinds enige tijd ontdekt hoe zij iemand voor de gek moet houden. Dankzij Ernie (van Bert), die haar in een boekje leerde mensen te foppen, hebben papa en mama nu regelmatig groene puntjes op hun tong. Ook schijnt er af en toe een duif op mijn hoofd te zitten: “Oh nee, toch niet…gefopt!”

Als iemand mij enige jaren geleden had gemeld dat Mitsubishi in een maand tijd 5.000 hybride Outlanders zou registreren en de Nederlandse verkooplijst zou aanvoeren had ik diegene waarschijnlijk gevraagd of er toevallig een duif op mijn hoofd zat. En de uitspraak dat het marktaandeel van hybride en elektrische voertuigen al in 2013 boven de tien procent zou stijgen had mij destijds daadwerkelijk groene puntjes opgeleverd van ongeloof.

Ik gun als oud-medewerker van Mitsubishi het merk en haar dealers dit succes van harte. Echter, om een auto die qua verbruik in de praktijk niet veel beter scoort dan 5 liter per 100 km (kijkt u maar eens op internet naar de Autoweek Verbruiksmonitor of de Duitse Spritmonitor) tienduizenden euro’s fiscaal voordeel te gunnen in het kader van milieuvriendelijkheid blijft opmerkelijk. Vertel dat maar eens tegen een particuliere autobezitter met een kleine zuinige diesel die ook met gemak 5 liter op 100 haalt. Helaas, u mag dit jaar weer motorrijtuigenbelasting betalen.

In Elsevier las ik onlangs een artikel over de stijgende populariteit van de Tesla Model S. Tesla verkocht in 2013 zo’n 1.200 auto’s in Nederland en wereldwijd zelfs 25.000. Ook deze auto wordt in Nederland voor een groot deel gesponsord door de Nederlandse overheid, althans voor zij die hem zakelijk kunnen kopen. De in Elsevier geïnterviewde nieuwe eigenaren zijn met recht trots op hun Tesla. De meerderheid stelt dat zij ook zonder alle fiscaalvriendelijke regelingen tot aanschaf waren overgegaan.

In een tijd waarin de overheid ieder dubbeltje diverse keren moet omdraaien en waarin sectoren als de Zorg worden uitgekleed blijft het opmerkelijk dat de zakelijke automarkt zo veel belastingvoordeel naar zich toe heeft kunnen trekken. Er is in Nederland een groeiende ongelijkheid tussen particulieren enerzijds en zakelijke autobezitters en -gebruikers anderzijds. Waar fiscaal voordeel, ondanks aanscherping van regels, voor de zakelijke markt nog steeds voor het oprapen ligt krijgen particulieren voornamelijk lastenverzwaringen voor hun kiezen. Zij blijven doorrijden in hun huidige auto. Nog slechts iets meer dan een derde van de nieuwverkopen was in 2013 voor particulieren. Hierdoor vergrijst het wagenpark en daalt de gemiddelde CO2-uitstoot van het totale wagenpark veel minder hard dan van nieuw geregistreerde auto’s.

In de loop van 2014 zal vermoedelijk meer duidelijk worden over de toekomst van het fiscale stelsel omtrent de auto. Het is te hopen dat de Nederlandse overheid dit keer de particuliere autobezitter niet alleen als melkkoe ziet, maar ook in staat stelt het wagenpark te verduurzamen. Niet alleen meer groene puntjes op de tong, maar vooral ook meer groene puntjes op de weg.

Max Erich

Max Erich is sectoreconoom bij ING Economisch Bureau.

Van Max Erich zijn er nog 14 artikelen verschenen. Meest recente artikelen van Max Erich

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *