Afgelopen week overleed Wieger de Bruin, slechts 55 jaar oud, na een lange strijd tegen de kanker, die hij met volle overtuiging streed, in het geloof dat hij beter zou worden.

We schreven twee jaar geleden samen een datum op een goede fles Italiaanse rode wijn. Die zou worden leeggedronken als hij beter was, maar die fles blijft dicht, want Wieger moest het hoofd toch buigen. Maar wat een respect, zoals hij de ziekte te lijf ging. Wie wat dichter bij hem stond, wist van zijn onvermoeibare geloof in de kracht van het lichaam. Een paar maanden geleden vertelde hij wel dat behalve zijn inzet ook een wonder welkom zou zijn.

Waardering

Geboren in Sneek, was hij op honderd meter afstand enige tijd mijn ‘buurman’ in Almere. Daarna woonachtig in Laren, waar hij met zijn vrouw Marcelle en hun drie dochters mooie tijden kende. Wieger was in de autobranche, zeker onder dealers, een gewaardeerde gesprekspartner en adviseur. Ook in Bunnik kenden ze hem goed, niet in de laatste plaats als mede-auteur van het in 1998 verschenen rapport ‘De erfenis voorbij’, beter bekend als het Coopers-rapport, dat voor de toenmalige Bovag NDA-dealers werd geschreven. Tweemaal was hij een gewaardeerd spreker op het Nationaal Aftersalescongres.

Keukentafel

Bij alles wat hij in de autobranche deed, had Wieger een grote drijfveer, namelijk het graag mee willen werken aan het versterken van die autobedrijven die wilden investeren in hun toekomst. Of dat nu was als adviseur in de directiekamer van een dealerholding, als schrijver van een rapport, op het podium van een congres of, zoals regelmatig voorkwam, met een kop koffie aan de keukentafel bij hem thuis. Ik heb diverse malen aan die keukentafel gezeten en soms schoof er dan een bevriende dealer aan. Omgekeerd kwam Wieger ook een enkele keer aan mijn keukentafel zitten om bij een uitsmijter over de snel veranderende autobranche te filosoferen. Zijn kijk, soms tegendraads, zorgde voor nieuwe inzichten. Hij keek uit naar de autobranche 3.0, naar de mogelijkheden van connectiviteit, naar autonoom rijdende auto’s, naar de strijd die benzine en diesel nog gaan leveren met elektrische auto’s en vooral naar de autobedrijven die van die trends zullen gaan profiteren. Daar wilde hij onderdeel van zijn.

Spirit

Helaas is hem dat ontnomen, maar hij zal er ongetwijfeld op enige afstand naar blijven kijken. Zijn spirit zal daarbij nog heel lang een grote stimulans blijven voor familie, vrienden, collega’s en relaties van binnen en buiten de branche. Ik wens Marcelle en dochters alle sterkte toe in deze moeilijke dagen. Jos Veldhuisen