De autoindustrie strijdt om het behoud van een rekenfout in de berekening van de CO2-uitstoot onder bepaalde praktijktestomstandigheden. Daarover bericht de Nederlandse krant NRC Handelsblad op basis van gesprekken met ingewijden.

Het zou met name betrekking hebben op situaties bij een schuin aflopend testcircuit. Een goed voorbeeld is het Idiada-circuit bij Barcelona dat een lichte helling kent. Dit heeft invloed op een wiskundige fout die nota bene al sinds 1970 in de berekening verscholen zit. De uitstoot wordt gemeten op basis van een rollenbanktest maar om die goed uit te voeren is een praktijktest op een circuit nodig om de interne wrijving in de auto te beoordelen. Bij een licht aflopend parcours wordt die wrijving licht verlaagd door de nu helpende zwaartekracht. Om dit effect te neutraliseren is bedacht om te middelen tussen de tijd omhoog en omlaag. Dat is mooie theorie, maar praktisch niet. Immers bij een aflopend circuit blijft de auto rollen. In de praktijk blijkt het resultaat 0,5 procent gunstiger uit te vallen dan werkelijk het geval is.
De aanstaande Worldwide harmonized Light Vehicles Test Procedures (WLTP) mist dit voordeeltje en dat is voer voor lobbyisten. Duidelijk is dat elke tiende van een gram extra ruimte in de CO2-uitstoot de branche veel geld scheelt in de ontwikkeling van nieuwe modellen.