Remschijven die gemaakt zijn van roestvrij staal stoten beduidend minder fijnstof uit dan conventionele remschijven en voldoen ruimschoots aan de nieuwste milieu-eisen.

Dat blijkt uit tests van een projectteam, waarbij onder meer het Fraunhofer-instituut voor wetenschappelijk onderzoek in het Duitse Chemnitz is betrokken. In samenwerking met toeleveranciers ElringKlinger en Andrits Aweba heeft het Fraunhofer IWU een roestvrijstalen remschijf ontwikkeld, in samenwerking met de vakgroep voertuigsysteemontwerp van de Technische Universiteit Chemnitz, met een wrijvingscoëfficiënt van circa 85 procent minder dan van remschijven die momenteel op de markt zijn en die meestal van gietijzer worden gemaakt.

Euro 7

Eind 2026 geldt de nieuwe milieu-eis Euro 7 voor nieuwe typegoedkeuringen voor personen- en lichte bedrijfswagens; eind 2027 gelden ze voor alle nieuw geregistreerde voertuigen. Daarbij is slechts een uitstoot van fijnstof door remslijtage toegestaan van 3 mg per kilometer ​​voor elektrische voertuigen en 7 mg per kilometer voor alle andere aandrijfsystemen voor voertuigen met een maximaal totaalgewicht van 3,5 ton.

Conventionele remschijven voldoen niet aan deze eis, zelfs niet in combinatie met hoogwaardige remblokken; de roestvrij stalen remschijven die het Fraunhofer IWU heeft getest voldoen daar ruimschoots aan.

Lichter

Een ander voordeel van de roestvrij stalen remschijven is dat, afhankelijk van het voertuig, een set van vier roestvrijstalen remschijven tot 5 kilogram lichter kan uitvallen dan vergelijkbare remschijven van gietijzer. Het lagere gewicht verlaagt niet alleen het energieverbruik van het voertuig, maar vermindert ook de onafgeveerde massa. Hierdoor kunnen de ophanging en schokdempers efficiënter werken, wat de verticale dynamiek en het algehele rijgedrag verbetert.

Kosten

Ook op het punt van kostenbesparing bieden roestvrij stalen remschijven voordelen. Zodra de slijtagelimiet van gietijzeren remschijven is bereikt, moeten ze worden vervangen (vaak samen met de remblokken). Daarbij maken arbeidskosten vaak het grootste deel van de totale kosten uit. Vervanging kan al na minder dan 40.000 kilometer nodig zijn als lange perioden van stilstand in combinatie met strooizout (corrosie), korte ritten of een sportieve rijstijl (verhoogde slijtage en groeven) de degradatie versnellen.