In de Duitse autoschademarkt is een discussie ontbrand tussen herstelbedrijven c.q. brancheorganisaties en verzekeraars over de rechtmatigheid van gebruikte lak- en calculatieprogramma’s.

Centraal staat de vraag of verzekeraars die de rechtmatigheid in twijfel trekken van data afkomstig van partijen als DAT/Audatex/Schwacke ‘zomaar’ mogen korten op de rekening. Daarvan was de afgelopen weken in toenemende mate sprake, getuige het aantal meldingen door verontruste schadeherstelbedrijven. Het geschil draait ook om de vrijheid van herstellers om lakprogramma’s te kiezen – via de autofabrikant of de onafhankelijke partijen AZT c.q. Euro-Lack. In sommige gevallen achtten verzekeraars een calculatiesysteem ontoereikend en ging het mes in de factuur, onder verwijzing naar een gunstiger (= goedkopere) berekeningsmethode.

Richtlijn

In reactie heeft expertisebureau IFL (Interessengemeinschaft für Fahrzeugtechnik und Lackierung) samen met een advocaat van brancheorganisatie ZKF een richtlijn opgesteld. Die geeft aan of en in hoeverre een verzekeraar de schadehersteller mag dirigeren naar een alternatief calculatiemodel. Kern van het document is dat de rekensystemen op de Duitse herstelmarkt gebruikelijk zijn,  technisch up to date en bovendien geaccepteerd door alle partijen. “De beslissing welk van de beschikbare systemen wordt toegepast bij een aanrijdingsschade is puur aan het betreffende herstelbedrijf.”

Geen nadruk

Hetzelfde geldt volgens IFL en ZDF voor de lakken. In de diverse beschikbare calculatieprogramma’s kan de gebruiker zelf, naar behoefte en technische eisen, twee tot drie laksystemen selecteren. Deze keuze verlicht hem tot niets. Ook bij cascoschade is het de hersteller die bepaalt welk calculatiemodel wordt toegepast. Gedurende dit proces mogen derden geen nadruk leggen op het ene of andere systeem. “Alleen bij casco-afspraken in gestuurde schade heeft de verzekeraar het recht om een methode voor (lak)calculatie voor te schrijven. In alle andere gevallen is het de zaak van het herstelbedrijf.”