Als klein jongetje gaat niks boven het creëren van een geweldige botsing tussen je (speelgoed)auto’s. Dat leidde bij mij vroeger tot flinke crashes in de woonkamer, het liefst met zo veel mogelijk autootjes tegelijk.
Gelukkig wisten Matchbox en Fisher Price de autootjes aardig bots-proof te maken en bleef de schade meestal beperkt tot wat afgebladderde lak of een afgebroken wiel. Helaas heeft een botsing in het echte verkeer al snel hele andere gevolgen. Als volwassene doe je dan ook alles om een botsing te vermijden, ook al lijkt dat soms anders op de weg. Er zijn namelijk leukere dingen dan een bezoekje aan een autoschadeherstelbedrijf. Niets ten nadele overigens van dat schadebedrijf. Sinds ik enkele jaren geleden mijn toenmalige pracht en praal, een donkerblauwe Alfa 166, tot twee keer toe naar een schadebedrijf moest brengen, heb ik niets dan respect voor de schadeherstelbranche.
De eerste maal reed een bejaarde buurtgenoot vanuit zijn parkeerplaats vol de linkerzijkant in. Enkele maanden later wist ik dit zelf nog eens te overtreffen door ’s avonds laat een betonnen pijler in een parkeergarage over het hoofd te zien. Boem is ho. Met een gekrenkt ego, schaamrood op de kaken en schade van voor tot achter, kon ik wederom de weg naar het schadebedrijf afleggen. Mijn Alfa zou het toch wel redden… Ja hoor, de wonderdokters van het schadebedrijf lapten hem op en enkele dagen later mocht ik mijn speeltje weer meenemen, geheel en al hersteld. Sinds die keer heb ik het schadebedrijf gelukkig niet meer bezocht. Daarin ben ik niet de enige, zo blijkt uit cijfers. Het aantal schademeldingen loopt al jaren structureel terug. ABS, ESP, parkeerhulp, xenonverlichting, radargestuurde cruise control en automatische remsystemen; een zegen voor de verkeersveiligheid, maar een drama voor schadeherstellers. Tel daar de strakke schadesturing van verzekeraars bij en het is duidelijk dat deze branche het niet makkelijk heeft en het ook niet makkelijker gaat krijgen.
Voor de schadeherstelbranche rest daarom waarschijnlijk enkel nog vergaande consolidatie. Alleen in landen zoals China en India waar het wagenpark nog fors toeneemt, zal groei mogelijk zijn, maar in Nederland zal het aantal schadebedrijven teruglopen. Dat levert een dubbel gevoel op. Aan de ene kant is het mooi dat de maatschappij steeds minder schadeherstel nodig heeft. Aan de andere kant is het jammer dat dit ambacht (want dat is het) op deze manier op veel plekken verloren gaat. Geen boem is ho.
Zolang we echter nog zelf moeten sturen en auto’s kwetsbaar zijn, zullen we ze (hopelijk niet te vaak) nog hard nodig hebben. De wonderdokters van het schadebedrijf, de spuiters en plaatwerkers. Zonder hen waren we reddeloos verloren en veroordeeld tot Matchbox en Fisher Price.
