Mocht de geplaagde airbagfabrikant Takata financieel ten onder gaan door de voortdurende terugroepacties en dodelijke ongevallen, dan is dat in velerlei opzichten een drama. Voor de onderneming zelf maar ook voor de autofabrikanten en schuldeisers.

Wie draait er in dat geval op voor de kosten van terugroepacties en overheidsboetes, vraagt de Duitse hoogleraar Ferdinand – ‘autoprofessor’ – Dudenhöffer zich af in Het Financieele Dagblad..

In de afgelopen jaren zorgden ontploffende airbags behalve voor menselijke slachtoffers ook voor vele recalls. Intern was de kennis daarover bij Takata al geruime tijd aanwezig, maar de traditioneel sterke top-down-bedrijfscultuur in Japan zorgde dat de werkvloer zijn mond dichthield. Deze week nog liet Toyota weten dat het zes miljoen auto’s terughaalt wegens dubieuze airbags. De kosten voor alle terugroepacties komen volgens de zakenkrant Financial Times uit op ruim tien miljard dollar voor de autofabrikanten; Takata zelf moet circa 24 miljard dollar ophoesten.

De meeste schuldeisers (autofabrikanten) zijn tevens klant van Takata – en daarmee sterk afhankelijk van het bedrijf, dat ook veiligheidsgordels en sturen levert. Failliet gaan kan eigenlijk niet, gezien de gevolgen voor de autoproductie. Deze week vindt in New York een bijeenkomst plaats van Takata-klanten (Toyota, Honda, Nissan, Volkswagen) en -concurrenten (Autoliv, Key Safety Systems). Daarbij zou een overnamebedrag van drie miljard dollar op tafel komen. Een faillissement wil geen van de autofabrikanten, aangezien ze dan mogelijk opdraaien voor de terugroepacties