Ik weet het niet uit eigen ervaring, sorry, maar de afgelopen paar jaar schijnt de groei in huidverzorgingsproducten voor mannen een jaarlijkse verdubbeling te hebben laten zien. (Sinds de rentree van de baard staat die groei weliswaar onder druk want zowel scheermesjes als mannencosmetica zijn niet besteed aan baarddragers.)

Geloof mij niet op mijn woord, maar geloof de Nederlandse Cosmetica Vereniging (NCV) die dit soort marktdata bijhoudt en communiceert. Jaren geleden was het voor mannen not done zich met dergelijke zaken in te laten, maar dat is getuige deze marktcijfers duidelijk aan het veranderen. Zeker wanneer je bedenkt dat de totale markt voor huidverzorgingproducten twee procent achteruit ging (cijfers over 2012, recenter is nog niet beschikbaar).

Zo’n flaconnetje van honderd milliliter kan vijftien euro kosten, maar ook maar zo het dubbele voor een gehalveerde inhoud. Het lijkt wel vloeibaar goud in een potje. Olie ziet er niet alleen uit als vloeibaar goud, als je de consument ernaar vraagt dan is de prijs ook die van vloeibaar goud. Ik heb het in dit kader even niet over de marges op olie, dat verhaal weten de branchekenners tenslotte allemaal.

Wel wil ik mijn verbazing uiten over die consument die goudgeld aan cosmetica uitgeeft in de hoop dat het verouderingsproces zich wat trager gaat voltrekken. Die auto waarin het eigen lijf en dat van familie en vrienden op hoge snelheid door het verkeer vliegt, krijgt doorgaans niet die bescherming tegen veroudering. Ik heb het niet over die obligate tweewekelijkse tocht door de wasstraat maar over de bescherming van de motorische huid, zoals de cilinderwand.

Olie en huidcrème delen de combinatie van reiniging en bescherming, maar de perceptie door de klant is een heel andere. Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat hier kansen liggen voor de autobranche. Door de juiste basisemotie aan te spreken en de oliewissel op het niveau te brengen van de huidcosmetica kan de consument de (olie)rekening weleens met een heel ander gezicht afrekenen.