Het aanbod van grote en kleine bedrijven in retail is steeds breder geworden. Vanaf het moment (dertig-veertig jaar geleden) dat het fenomeen one stop shopping zijn intrede deed, werd het steeds gewoner dat winkels en assortimenten op elkaar gingen lijken.
Bovendien leek er voor iedereen plek, ondanks de verbreding, omdat de markt bleef groeien. Warenhuizen, supermarkten, Blokkers en Hema’s: ze boden hun klanten eten en drinken, nylons, verzekeringen, potten en pannen. Het kon hun klantengroep niet breed genoeg zijn.
En toen kwam internet en ging de consument online shoppen. Daar doemt nu eigenlijk hetzelfde beeld op: Amazon, Zalando en bol.com zijn ondertussen van specialist vergroeid tot totaalaanbieders met een breed assortiment. Voorwaarde in zo’n transitieproces is wel dat je relevant moet blijven voor je klanten. Voor hen moet je immers wel de place to be(stel) blijven! En daar ging het mis bij veel retailers. Verouderde formules bleven te lang leidend en zaten opgezadeld met investeerders of managers die niet investeerden in vernieuwing. Uiteindelijk legden deze formules het loodje. De lijst van gestorven formules is lang, met V&D als exponent van die ontwikkeling.
De dealerwereld heeft lang vastgehouden aan haar oude businessmodel. Er wordt al lang geroepen dat er verandering moet komen, maar het wordt zelden uitgevoerd. De afgelopen twee jaar lijkt er een versnelde sanering (lees: verdere schaalvergroting) te worden doorgevoerd in dealerland en ligt het accent weer meer op lokale marketing. Dealers die zich op de brede mobiliteitsmarkt richten, vergroten hun assortiment met elektrische fietsen, 40- kilometervoertuigen, zorgproducten et cetera. Maar is dat voldoende om het gevaar van de nieuwe autodealers te pareren? Autodealers die eigenlijk geen dealer zijn!
Die nieuwe autodealers zijn partijen (zoals leasemaatschappijen) die met hun niet-autogebonden partnernetwerken een aantal dealertaken op zich gaan nemen. Zoals private lease bijvoorbeeld. Dit fenomeen zal een disruptieve invloed hebben op de traditionele dealerwereld. Ook al zijn merkorganisaties druk bezig hun private lease aanbod te versterken, lijken leasemaatschappijen, maar ook retailers (Hema, Media Markt en Blokker), supermarkten (Albert Heijn) en reisorganisaties (D-reizen) hier de grootste slag te gaan slaan.
Want behalve dat zij samenwerken met retailers, worden nu grote en middelgrote ondernemingen ‘ingeschakeld’ om als intermediair (doorgeefluik) voor hun private lease concept op te treden. Zelfs personeelsverenigingen (van een groot ziekenhuis bijvoorbeeld) worden al ingezet om actie-auto’s aan te bieden. Lessors zoeken namelijk verbreding in de particuliere markt en lijken als een soort importeur een nieuw dealernetwerk van niet-autodealers op te bouwen. Een oud televisiespel dient zich aan: wil de echte dealer opstaan.
