Er is nogal wat reuring ontstaan door een brutale verkoopprognose tijdens de Automotive Insiders-bijeenkomst ‘De autofabrikant en de toekomst van aftersales’. Arno Onink van onderzoeksbureau Trend-Rx uitte de verwachting dat de nieuwverkopen dalen naar een niveau iets boven de kwart miljoen stuks in 2026. De helft ervan is tegen die tijd private lease…

Nu heeft niemand een glazen bol en iedereen die zich uitspreekt met een verwachting zal zowel medestanders als tegenstanders treffen. Zeker als het verwachte zo afwijkt van de huidige situatie. Even na het evenement bereikt een ander bericht de redactie. RDW roept op tot een versimpeling van de importregels voor gebruikte auto’s. De rappe toename daarvan zorgt voor lange wachtrijen bij de Rijksdienst. Cijfers van Bovag hebben het over een groei van zo’n 27 procent. De grensoverschrijdende handel in (jonge) gebruikte auto’s beïnvloedt de nieuwverkoop rechtstreeks en heeft als neveneffect het opschuiven van de gemiddelde wagenparkkleeftijd. Dit biedt aftersaleskansen. Daar staat tegenover dat de toename van private lease onderhoudssturing met zich meebreng, de keuzevrijheid van de consument inperkend. Binding aan de werkplaats, doorgaans een dealerwerkplaats, in ruil voor een vaste maandlast bij de consument. De twee trends impliceren een rationele(re) blik op de mobiliteit. De kostenbewustheid neemt toe met als gevolg dat klanten voorspelbare kosten willen en dat invullen middels private leader. Kostenbewustheid is ook een argument om over de grens te shoppen voor gebruikte auto’s. Natuurlijk speelt schaarste van het occasionaanbod hierin ook een rol, maar feit is dat de consument niet meer bereid is de hoofdprijs te betalen voor het (voormalig) statussymbool op wielen. Het wachten is op concepten die beide elementen combineren in private lease van jonge, gebruikte importauto’s. Als daarbij autodelen en gemeenschappelijk bezit (zoals Share2use aanbiedt) verder populariseren dan is het genoemde verkoopdieptepunt van een kwart miljoen ineens heel realistisch.