Bij het aanbreken van een nieuw tijdperk is er, behalve enige opwinding, ook een enorm opportunisme. In zo’n periode doen veel concurrerende ideeën de ronde, die soms in elkaars verlengde liggen, maar ook haaks op elkaar kunnen staan.

Zelfs strategisch goed onderlegde ondernemers en managers poneren stellingen en visies die soms sterk van elkaar afwijken. Nu is dat op zich niet vreemd. Picasso stelde in een gekleurd verleden al dat er niet zo iets is als één waarheid. “Als je van één vrouw 100 verschillende portretten kan schilderen, welke is dan de juiste”, aldus de kunstenaar.

Zo gaat dat ook met het maken van (ondernemings)plannen en budgetten. Wat zijn je uitgangspunten? Waar wil je naar toe en hoe gaat je dat lukken? Je kan daar uiteraard een eigen visie op hebben en dat is maar goed ook. Als je een financiering zoekt voor je onderneming, als je wilt investeren in groei, in nieuwe producten en concepten, is het handig dat je bank of je investeerder jouw visie gelooft en die van je concurrent terzijde schuift (mits die afwijkt). Zo is het ook bij het overtuigen van klanten en bijvoorbeeld het personeel. Leidt de door de directie uitgestippelde koers naar een gezonde toekomst of gaat men zwalkend op weg naar betere tijden, waar die ook mogen zijn? “Wie niet weet waar hij naar toe wil, weet ook niet waar hij uitkomt”, stelt een Japanse wijsheid.

De moderne mens (consument en zakelijke klant) wil zekerheid of in ieder geval duidelijkheid. Transparantie is niet voor niets een belangrijk (wellicht trendy) gegeven in de huidige communicatie. Of zou dat in ieder geval moeten zijn. De voorgaande maanden waren wat dat betreft niet echt ondernemersgezind. De falende overheidscommunicatie rond de Griekse steunplannen, de pieken en (grote) dalen in de beurskoersen, tegenvallende investeringsplannen en achterblijvende groeiverwachtingen bij ondernemers en managers. Niet zo gek dat consumenten de hand op de knip (dreigen te) houden.

Nu voor de meesten onder ons de vakantieperiode voorbij is en we redelijk zicht hebben op waar we eind dit jaar gaan eindigen, is het tijd om uw route voor 2012 uit te zetten. Dat vraagt van u de nodige wijsheid en visie. Want onmiskenbaar staan er de nodige veranderingen op stapel. Ingegeven door de crisis van 2008, staan aftersalesactiviteiten in de schijnwerper. De strijd om de aftermarket en die om de werkplaatsklant in het bijzonder zullen in 2012 met vele middelen worden gestreden. Liggen de plannen van het universele garagebedrijf in het verlengde van het merkkanaal of juist op ramkoers? Uw visie heeft ook grote gevolgen voor de te kiezen strategie. Het merkgebonden kanaal kijkt via de onderzoeksgroep van ICDP naar 2015-2020. Ze vinden zelf dat de marktomstandigheden dan in hun voordeel zijn veranderd. En de universeel dan? Die moet mee veranderen, maar doet hij/zij dat als gevolg van de plannen van anderen of blijft de regie in eigen hand?