Het Duitse spreekwoord ‘Wer nicht mit der Zeit geht, geht mit der Zeit’ betekent min of meer dat wie niet met z’n tijd meegaat, het niet zal redden. Het is te simpel de schuld van alle malaise aan de crisis, de overheid of internet te geven. Veel bedrijven zouden ook zonder de huidige marktomstandigheden ‘dinosaurussen van de 21-ste eeuw’ blijken.
Het gros van de managers weet niet wat ze morgen in euro’s omzetten en, belangrijker nog, wat ze in de kassa hebben overgehouden. Daarom stoppen ze naar overmorgen te kijken. Dat levert een op de korte termijn gerichte omzetgedrevenheid op, die meestal ten koste gaat van de marge. Zo eindig je iedere dag weer op een achterstand. Dat kortetermijndenken zet je business onder druk. De vijf euro’s van nu vinden we belangrijker dan de tien euro’s van morgen. Met als gevolg deuken in de weerbaarheid en een gevaar voor de bedrijfscontinuïteit.
Te laat een kans herkennen en te laat een keuze maken, zijn de ondernemingsvalkuilen van vandaag. Waarom hebben slagers de weg naar het vak van traiteur weten te vinden en gingen de kaasspeciaalzaken en groentemannen massaal failliet? Slagers kregen steun van hun brancheorganisatie die het pad naar de toekomst verduidelijkte. Zij moesten veranderen met behoud van hun ‘vleescompetentie’. De kaasspeciaalzaken stapten in nootjes, maar dat was de enige verbreding die ze konden bedenken. De groenteboeren bleven vasthouden aan hun aardse producten en zijn massaal ten onder gegaan.
Het onlangs verschenen managementboek The end of competitive advantage van de hand van Rita Gunther McGrath stemt daarbij tot nadenken. Kort gezegd stelt McGrath dat veel managers/ondernemers zijn opgevoed in de jaren tachtig en negentig en daarom nog steeds werken met veel te simpele managementmodellen. Modellen die je vooral aanzetten om continu te zoeken en te streven naar concurrentievoordeel, naar competitive advantage.
Vandaag vergt andere modellen, misschien zelfs geen modellen. Het tijdspad waarin je succes kan hebben of investeringen kan terugverdienen is veel korter dan vroeger. Veranderingen gebeuren overnight en modellen, producten, diensten en concurrentievoordelen hebben een korte houdbaarheidsdatum. Er zijn managers nodig die zelf nadenken en niet klakkeloos een model nastreven. Volgens McGrath moeten managers bereid zijn hun business in andere markten te zoeken als ze in hun huidige markten geen brood meer kunnen verdienen. Dat is altijd beter dan te blijven strijden met andere dinosaurussen om die laatste klant. Managers moeten bereid zijn en het lef hebben om – buiten de eigen comfortzone – te investeren in een andere sector, een ander klantensegment of een ander product.
Ondernemers en managers in de autobranche worden dagelijks gebombardeerd met de noodzaak te veranderen. Het receptenboek ontbreekt echter en learning by doing houdt risico’s in. Dus blijven velen vasthouden aan het bestaande, wachtend tot de concurrent omvalt. Het risico dat je wordt meegetrokken is groot. Lees McGrath en trek uw eigen plan.
